Jego wysokość Cornish Rex

 

Zanim zacznę powiem tylko, że jestem miłośnikiem wszystkich zwierząt, kocham konie, psy i koty. No właśnie, koty. Mówiąc szczerze fascynują mnie bezgranicznie od lat ... ale Cornish Rex to już całkiem inny rozdział ...

 

To kot bez wątpienia niecodzienny, niespotykany, nietypowy, niezwykle elegancki i eteryczny. Zachwyca nie tylko swoją urodą, ale również, a może przede wszystkim, charakterem i temperamentem. Choć trzeba przyznać że nie jest to kot dla każdego, bo przecież bardzo wymagający, gadulski, ciekawski, domagający się ciągłego kontaktu z człowiekiem, wręcz namolny.

 

W wielu kot tej rasy wzbudza skrajne emocje, od wstrętu po zachwyt. Dlaczego? Cóż, myślę, że to kot trochę dziwny, trochę niesamowity, spodziewamy się że kot to kot, a tu masz babo kornisza :)

 

Sprawia wrażenie istoty niezwykle szlachetnej, wytwornej, dostojnej, subtelnej i niesamowicie delikatnej. W pierwszych kontaktach często tworzy pozorny dystans, żeby już za chwilę siedzieć człowiekowi na ramieniu lub głowie.

 

 Koty tej rasy mają wiele cech wspólnych, a jednocześnie każdy z nich jest inny. Macha radośnie ogonem i aportuje zabawki, zawsze skory do figli i głupot, biega po ścianach ... tak po ścianach, przeszkody nie istnieją, każdą da się pokonać. Szybka nauka i podglądanie jak np. otwierać drzwi to pestka. Jest niezwykle sprawny, ruchliwy i wysportowany.

 

Najprościej ująć to tak, Cornish Rex to 15-letnie dziecko, które nigdy nie dorasta i tym bardziej nigdy się nie starzeje. Zodiakalny Bliźniak, wieczny chłopiec, czy dziewczynka. Dostojny, elegancki, sprytny i inteligentny. Pełen subtelności i gracji wygląd zderza się z dziecinną prostotą, psotami i nie mającymi końca figlami. Bardzo aktywny, ciągle szuka towarzystwa innych domowników i rozmawia z nimi cienkim, przeciągającym się głosem. Uwielbia uczestniczyć we wszystkich pracach domowych, więc jeśli dzieje się coś ciekawego jednocześnie w dwóch częściach domu, nasz Cornish Rex jest rozdarty, biega, kłóci się i dyskutuje, mówiąc że się nie rozdwoi. Nawet gdy śpi towarzystwo ludzi jest mu konieczne i niezbędne do bodaj oddychania.

 

Jest doskonałym towarzyszem dzieci. Sam jest jak dziecko. Rozpiera go niespożyta niczym energia. Jego żywiołem są szalone gonitwy, zabawa „w chowanego”, czy berka. Chętnie odrobi z dzieckiem lekcje i pogra w grę komputerową. Wyjątkowo łagodny i pozbawiony agresji w kontaktach i zabawach.  Cornish Rex absorbuje sobą, domaga się kontaktu, widzi w młodym człowieku bratnią duszę, skorą do podobnych dowcipów.

 

Obdarzony niezwykłym temperamentem, żywy, wszędobylski i wesoły ma w sobie coś szelmowskiego. Łatwo nawiązuje kontakty z ludźmi, jest przymilny i stale spragniony pieszczot. Zrzucany z kolan wraca na nie jak bumerang z prędkością wiatru. Swoich właścicieli obdarza niespotykaną wiernością i co ciekawe przywiązuje się zazwyczaj  do wszystkich w równym stopniu. Choć bywają wyjątki ;)

 

Wracając do domu można być pewnym, że przy drzwiach przywita nas kot radośnie machający ogonem. Gdy zbyt długo zostaje sam w domu, obraża się na krótką chwilę, aby już za moment wisieć człowiekowi na szyi z miną powodującą nasz ogromny wyrzut sumienia. Kornisze nie powinny na długo i codziennie zostawać same w domu, ponieważ wszechogarniająca nuda jest ich najbardziej groźnym wrogiem, zabijającym radość i zmieniającym psychikę tego wspaniałego kota. Rozwiązaniem są dwa kornisze, które świetnie zajmą się sobą pod nieobecność ludzi. Nie spodziewajmy się jednak, że po powrocie do domu obydwa dadzą nam spokój.

 

We współżyciu korniszy z różnymi rasami kotów bywa różnie. Zależy to od charakteru, temperamentu i usposobienia kotów innych ras, ich wieku i cech osobniczych. Z pewnością koty spokojne, powolne i statyczne nie będą zachwycone, jak co chwilę przez pole widzenia, a może drzemania przemknie coś, co w zarysie przypomina pofalowany patyk, który w następnym momencie wyląduje twardo na ich głowie – tak dla zabawy, a co?

 

Jest kotem średniej budowy, w orientalnym typie. Szczupły Cornish Rex ma smukłą, ale jednocześnie muskularną i silnie zarysowaną sylwetkę. Zauważalna „gołym okiem” jest różnica pomiędzy osobnikami płci męskiej i żeńskiej. Pani Cornish Rex to wytworna, wiotka w talii, delikatna dama, mająca to coś w spojrzeniu. Pan Cornish Rex natomiast jest bardziej muskularny, z absolutnie męskim wyrazem pyszczka. Sprężystość i lekkość, z jaką porusza się kot tej rasy, zapewniają mu niebywale długie nogi. Co ciekawe tylne są dłuższe od przednich, dzięki czemu skacze nad wyraz wysoko i przykuca w charakterystyczny dla surogatek sposób. Kot tej rasy zdolny jest do takich akrobacji, lotów i ruchów ciała, jakby prawa fizyki i grawitacji dla niego właśnie na chwilę przestawały istnieć. Cechą wyróżniającą go spośród innych ras kotów jest krótka falująca pluszowa sierść, przypominająca wyglądem karakuły.

 Ale uwaga ! Dotknięcie kota tej rasy powoduje często fascynację i uzależnienie do końca życia.

 

Kot dla alergika – prawda czy mit?

 

Jako hodowca często spotykam się z pytaniami, czy Cornish Rex uczula alergików, czy też nie? Czy alergik może mieszkać pod jednym dachem z kotem tej rasy, a jeśli tak, to w jaki sposób ułatwić obojgu współmieszkanie? Są to trudne pytania, ponieważ w wielu przypadkach odpowiedzi nie da się uogólnić, a każdą sytuację należałoby traktować indywidualnie.

 

W moim rodzinnym domu zawsze były zwierzęta, najczęściej tzw. znajdy - psy, koty, odratowane wróble czy gołębie. Gdy założyłam własny dom, najpierw pojawiły się w nim dzieci, a z nimi gwar, śmiech i ruch. Ja jednak wciąż odczuwałam brak zwierząt. Zatem zamieszka z nami pies o imieniu Roger. W krótkim czasie u moich dzieci nastąpiła reakcja alergiczna, na którą zupełnie nie byłam przygotowana. Walczyliśmy z nią na różne sposoby siedem długich lat, po których z łzami w oczach oddałam psa rodzinie zastępczej. Oczywiście Roger ma się doskonale w drugim domu, jest już teraz bardzo sędziwym staruszkiem, ale ... . No właśnie, to „ale” kazało mi powiedzieć wtedy – „nigdy więcej zwierząt”. Długo by pisać, ale po roku w naszym domu pojawił się niespodziewanie Cornish Rex, a ja obserwowałam i obserwowałam, moje dzieci oczywiście, i nic. W międzyczasie zakochani w kocie bez reszty sprawiliśmy mu towarzysza, drugiego Cornish Rexa. Teraz mieszkamy w wielkiej szczęśliwości z sześcioma kotami tej rasy, a jak rodzą się kocięta, to oczywiście liczba domowników skokowo wzrasta. Moje dzieci dorosły, są nadal uczulone na kurz, roztocza, sierść zwierzęcą i na wiele innych dziwnych rzeczy, ale szczęśliwym trafem nie na kornisze.

 Czy w związku z tym można bezpiecznie stwierdzić, że Cornish Rex nie uczula? Otóż nie.

 

Przyjechała do mnie kiedyś pani z dziesięcioletnią córką, aby obejrzeć małe kotki. Dziewczynka była zafascynowana, głaskała i przytulała kocięta, jej ręce nie mogły wprost odkleić się od maleństw. Wizyta trwała około trzech godzin, w czasie których Kasia zaczęła łzawić, kichać i odczuwać swędzenie skóry. Po powrocie do domu cała twarz Kasi spuchła, a jej wizyta w mojej hodowli miała smutny finał i skończyła się wizytą w szpitalu.

 

 Powszechnie wiadomo, że występują różne rodzaje alergii. Od wiosny do jesieni króluje alergia na pyłki roślin, najczęściej objawia się napadami kichania i katarem, z wydzielającym się wodnistym śluzem oraz łzawieniem. Alergia na kurz domowy powstaje w mieszkaniu z cząstek używanych w domu materiałów pochodzenia roślinnego i zwierzęcego. Mogą to być również białka pochodzące od mikroskopijnych roztoczy kurzu domowego. Białka roztoczy silnie alergizują i stanowią najczęstszą przyczynę wywołującą astmę oskrzelową i inne reakcje alergiczne.

Alergia pochodzenia zwierzęcego jest immunologiczną reakcją organizmu na alergen pochodzący od zwierząt takich jak kot właśnie, pies czy drobne gryzonie. Wbrew powszechnemu przekonaniu nie jest to uczulenie na włosy (sierść). Alergenem zwierzęcym może być naskórek, wydzielina gruczołów potowych i łojowych, mocz, ślina czy surowica. Z dużą łatwością przenika on do dróg oddechowych lub też osadza się na błonach śluzowych, powodując uwolnienie mediatorów reakcji alergicznej m.in histaminy, w wyniku czego dochodzi do powstania typowych dla alergii objawów. Ich rodzaj zależy w największym stopniu od drogi, którą dany alergen dostał się do organizmu. Najczęściej występują objawy ze strony błon śluzowych nosa (nieżyt nosa) i spojówek (zapalenie spojówek). Często dochodzi również do rozwoju astmy oskrzelowej, kiedy alergeny dostają się do oskrzeli drogą wziewną. Natomiast w wyniku miejscowego działania alergenu, np. po polizaniu przez zwierzę, dochodzi do rozwoju pokrzywki lub obrzęku naczynioruchowego.

 

Futro Cornish Rex’a pozbawione jest włosów okrywowych i włosów ościstych, składa się z samego podszerstka i jest najbardziej chyba charakterystyczną "wizytówką" tej rasy. Nie posiadając klasycznej sierści, jaką dysponuje zdecydowana większość zwierząt futerkowych, koty te nie przenoszą alergenów kurzu i roztoczy.

 Dzięki takiej strukturze i właściwościom futra można pokusić się o przekonanie, że koty te w zasadzie nie powinny uczulać osób, u których nie została stwierdzona alergia pochodzenia zwierzęcego. Jednak sama nauczona bolesnym rozstaniem z Rogerem uważam, że każda osoba chętna dzielić swoje życie z korniszem powinna przed adopcją kilka razy nawet odwiedzić hodowlę, pobyć parę godzin z dużą ilością kotów i obserwować ewentualne reakcje organizmu zanim powie ostateczne „tak”.

autor Anna Wilczek

Jeśli chcesz wiedzieć więcej, zapraszamy do lektury wydanej przez wydawnictwo Egros w 2006 roku książki „Cornish Rex – Pluszowy Kot”, w której Ania zadbała o bliższe spotkanie czytelnika z tym wyjątkowym kotem, a Zbyszek uzupełnił teksty wspaniałymi dowcipnymi rysunkami, które doskonale oddają cechy tej radosnej, wiecznie młodej duchem rasy kotów.

 copyright © all rights reserved  |  designed by ANTIDOTE